Σάββατο, 5 Ιουνίου 2010

-Εξορκισμος-

Μια ομορφη μορφη
με παραξενα αρωματα
δενει την ψυχη σου
ακουει τους φοβους σου
σιωπηλα σε κανει να γελας
Μερα με την μερα
ο κοσμος σου πηδα
σε αγρους κ σε ποταμια
καλυπτει την καθε μοναξια
Φλογες σε ουρανιο τοξο
λιωνουν το κορμι σου
τα φωτα πεφτουν
πισω παλι στο κελι σου
Το μαρτυριο ξεκινα
Μισος απτα ματια
Το κεφαλι σου γυρνα
Ολα μιαζουν ειρωνικα
Δαιμονες σπανε τα δεσμα
Δαιμονες καινε τα κορμια
Και οι 2 ερωτευμενοι
Απο πονους μεθυσμενοι
Πανω στο τραπεζι
σε περιμενει λειψo
πιστολι το ονειρο
με μενα οδηγo
Δαιμονες σπανε τα δεσμα
Δαιμονεσ καινε τα κορμια
Εσυ στην ακρη
Γερασμενη η σφαιρα γυρνα
Μια ασχημη μορφη
με παραξενα φιλια
λυνει την ψυχη σου
ακουει τους φοβους μου
σιωπηλα σε κανει να ξεχνας